เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 ป่าหิวโหย 9 เอาหน้าของแกมาให้ฉัน
พอส่งเสี่ยวหม่านกลับไปแล้ว นายพรานจางก็เดินกลับเข้าบ้านตัวเอง
เจียงชีไป๋กับจี้วั่งซูเดินเข้าไปในบ้านร้างด้านหลัง เจ้าของบ้านไม่รู้หายไปไหนแล้ว ดูจากฝุ่นที่จับหนาเตอะ คงไม่มีคนอยู่มานานอย่างน้อยหนึ่งถึงสองเดือน ข้าวของข้างในไม่รู้ว่าโดนขนย้ายออกไปหรือเดิมทีมีอยู่แค่นี้ พอเดินเข้าไปดูก็แทบจะเรียกว่าบ้านโล่งโจ้งมีแต่ผนังเปล่า
ตัวบ้านมีแค่สองห้อง ห้องด้านนอกที่มีเตาไฟ กับห้องนอนด้านใน ในเมื่อห้องนอนกว้างพอสำหรับสองคน การจะให้ใครคนหนึ่งออกมานอนห้องโถงด้านนอกก็ดูแปลกเกินไป ผู้เล่นอย่างพวกเขาออกเดินทางรอนแรมบ่อย ไม่ว่าจะที่รกร้าง พงหญ้า ทะเลทราย หรือป่าทึบก็หลับลงได้หมด ไม่จำเป็นต้องมาคิดเล็กคิดน้อยเรื่องนอนห้องเดียวกัน
เจียงชีไป๋กวาดตามองพื้นที่ว่างในห้องนอนก่อนเอ่ยขึ้น "ฉันกางเต็นท์เล็กๆ นอนบนพื้นนะ นายนอนเตียงเถอะ"
นอนเต็นท์มีความเป็นส่วนตัวมากกว่า ส่วนเตียงนอนสบายกว่า มีข้อดีกันคนละแบบ จี้วั่งซูจึงไม่ปฏิเสธ ทั้งสองช่วยกันปัดกวาดห้องพอเป็นพิธี แล้ววางแผนการเคลื่อนไหวสำหรับวันพรุ่งนี้