เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 ป่าหิวโหย 4 ผืนป่าดูเหมือนจะ... เปลี่ยนไป
"นายกำลังทำอะไรน่ะ" เจียงชีไป๋เอ่ยถาม
บรรยากาศรอบตัวจี้วั่งซูพลันเย็นเยียบลงหลายองศา เจียงชีไป๋งุนงงมากว่าคำถามแค่นี้ไปสะกิดต่อมอะไรเข้าให้
จี้วั่งซูไม่เงยหน้า มือยังคงรดน้ำต่อไปพลางตอบ "กำจัดวัชพืช เธอคงไม่อยากตื่นมาแล้วเห็นบ้านปลอดภัยถูกต้นไม้ในป่าล้อมไว้หรอกใช่ไหม"
เจียงชีไป๋ก้มมองน้ำใสๆ ที่ไหลออกมาจากปากบัวรดน้ำ ที่แท้มันก็คือ... ยาฆ่าหญ้างั้นเหรอ
เธอเข้าใจกระจ่างแจ้งในทันทีว่าทำไมกลางป่าทึบที่พืชพรรณอุดมสมบูรณ์ถึงได้มีลานโล่งเตียนขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาอย่างผิดธรรมชาติ ทั้งที่ดินใต้เท้าก็ดูอุดมสมบูรณ์ดี ไม่ใช่ลานหินกรวดหรือหินดานที่พืชเติบโตไม่ได้เสียหน่อย
วงล้อมที่จี้วั่งซูราดยาฆ่าหญ้าไว้มีขนาดเล็กกว่าลานโล่งเดิมอยู่หนึ่งวง เกือบจะล้อมไว้แค่ตัวบ้านปลอดภัยของทั้งคู่เท่านั้น ส่วนพื้นที่ห่างออกไปดูเหมือนจะถูกเขาทอดทิ้งไปแล้ว ตรงจุดที่เจียงชีไป๋จำได้ว่าเมื่อวานยังเป็นลานโล่ง วันนี้กลับมีพืชพรรณเลื้อยรุกคืบเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ราวกับผืนป่าได้ก้าวเท้าขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกก้าว