เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 กลายเป็นวัชพืชกันหมดแล้ว!
ท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดที่ฉุนกึก เจียงชีไป๋ขมวดคิ้วมุ่น กำลังจะหันไปปรึกษาแผนรับมือกับเพื่อนร่วมทีม แต่พอเงยหน้าขึ้นก็ต้องชะงักกึก
เหมยหลีเมาอ้าปากค้างเหมือนคนเป็นอัมพาต น้ำลายใสๆ ไหลย้อยลงมาตามข้างแก้ม ส่วนหั่วลู่ลู่ดูดีกว่าเขานิดหน่อย เธอกลืนน้ำลายลงคอไม่หยุด แววตาเริ่มเหม่อลอยไร้จุดโฟกัส
"พวกนาย..." เจียงชีไป๋ยังพูดไม่ทันจบก็เข้าใจทันทีว่าสองคนนี้เป็นอะไรไป
หิวจังเลย...
ความหิวโหยที่ไร้ที่มาที่ไปถาโถมเข้ามา กระเพาะว่างเปล่าบิดเกร็งจนน้ำย่อยตีขึ้นมา เหมือนคนอดข้าวมาสามวันเต็ม ในหัวของเจียงชีไป๋เหลือเพียงความคิดเดียวที่รุนแรงมาก เธออยากกินอะไรสักอย่าง
ทั้งสามคนหยิบของกินออกมาจากกำไลมิติพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย แล้วยัดเข้าปากเคี้ยวกลืนคำโต ยิ่งกินเข้าไปมากเท่าไหร่ ท้องก็ยิ่งป่องพองขึ้นเรื่อยๆ ทว่าความรู้สึกหิวกลับไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย
บางทีสิ่งที่พวกเขาอยากกิน อาจเป็นอย่างอื่น
เจียงชีไป๋ก้มมองปุ๋ยที่กำลังค่อยๆ ซึมลงไปในดิน กลิ่นคาวเลือดที่ลอยอวลอยู่รอบตัวตอนนี้กลับแฝงกลิ่นหอมหวานขึ้นมาอย่างน่าประหลาด รากไม้ในตัวตามสัญชาตญาณอยากจะพุ่งเข้าไปหาปุ๋ยดอกไม้ หยั่งรากลงไปดูดซึมสารอาหาร