เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 ดินแดนเน่าเปื่อย 27 ในแปลงดอกไม้ของเฒ่าเอลีไม่มีดอกไม้
ทั้งสามคนเงียบกริบทันที ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
อากาศในแปลงดอกไม้ราวกับหยุดนิ่ง รองเท้าคู่ยักษ์ย่ำลงบนพื้นเป็นจังหวะ แปะ แปะ แปะ... เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
รองเท้าคู่นั้นหยุดลงตรงหน้าเจียงชีไป๋ สำหรับเธอในตอนนี้ รองเท้านั่นใหญ่โตพอๆ กับอ่างอาบน้ำ เชือกรองเท้าเส้นหนาเหมือนเชือกป่าน เจียงชีไป๋ไม่สงสัยเลยว่า แค่รองเท้าข้างนี้ขยับเอียงนิดเดียว ก็เหยียบหัวเธอแบนแต๊ดแต๋ได้สบายๆ
ทว่ารองเท้าคู่นั้นกลับขยับหลบเธออย่างระมัดระวัง เจ้าของรองเท้าโน้มตัวลงมา เผยให้เห็นใบหน้าที่เหมือนดอกไม้ดอกหนึ่ง
ดอกไม้ดอกนี้ไม่ได้สวยงามเลยสักนิด หัวของมันกลมโตพองใหญ่ รอบนอกเป็นกลีบดอกซ้อนกันเป็นชั้นๆ ม้วนงอ สีสันหม่นหมองคล้ำดำราวกับเหี่ยวเฉามานาน
ตรงกลางจานดอกไม้ที่คล้ายดอกทานตะวัน มีเครื่องหน้าประหลาดประกอบเข้าด้วยกัน เบ้าตาสองข้างลึกโบ๋มืดสนิทไร้แวว ด้านล่างมีรอยแยกยาวเหยียดเปิดอ้า เผยให้เห็นเนื้อสีแดงสดอยู่ข้างใน ดูท่าทางคงจะเป็นปาก