เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 ดินแดนเน่าเปื่อย 18 “ฉันรักซอมบี้ ฉันรักซอมบี้ที่สุดเลย”
ทันทีที่ประตูห้องทดลองถูกพังทลายลง เหล่าผู้เล่นก็กรูกันออกไปข้างนอกราวกับฝูงผึ้งแตกรัง
เจียงชีไป๋วิ่งรั้งท้าย ข้างกายเธอมีตุ๊กตากวางดาวกับเต่าทะเล ที่บนหลังต่างสะพายตาข่ายใบใหญ่ บรรจุตุ๊กตาที่ยังหลับใหลอยู่ไม่ต่ำกว่าเจ็ดแปดตัว
แสงไฟตามทางเดินเป็นสีขาวซีดเซียว ก่อนที่พวกเขาจะพังประตูออกมา ด้านนอกห้องทดลองก็ตกอยู่ในสภาพโกลาหลอลหม่านไปก่อนแล้ว หน่วยรบลาดตระเวนล้มระเนระนาดเกลื่อนพื้น เจียงชีไป๋เห็นเพียงเงาสีดำสายหนึ่งพุ่งวาบผ่านสุดสายตา ก่อนจะหายลับไปในพริบตา
ระหว่างวิ่งผ่านเจ้าหน้าที่หน่วยรบที่นอนสลบอยู่ เจียงชีไป๋ก็สะดุดตากับหมวกยุทธวิธีแบบเต็มใบของอีกฝ่าย จึงลากตัวเขาหลบเข้าข้างทาง
ฟังก์ชันอื่นยังไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ หมวกยุทธวิธีต้องกรองแก๊สพิษได้แน่นอน
เธอคลำหาตัวล็อกหมวก กดดังแกร๊กแล้วยกหมวกขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่หลับตาพริ้ม
พอเจียงชีไป๋ถอดหมวกออก ชายหนุ่มก็ขยับตัวกะทันหัน เปลือกตาสั่นระริกทำท่าเหมือนจะฟื้น เธอจึงพลิกปืนช็อตไฟฟ้าในมือเขาแล้วยิงอัดเข้าที่เอวทันที ทว่ากระสุนไฟฟ้ากลับไม่ทำให้เจ้าหน้าที่หน่วยรบคนนี้สะดุ้งสะเทือนเลยสักนิด