เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 89 ดินแดนเน่าเปื่อย 17 [คุณปลดล็อกความสำเร็จ: ฉันเป็นอิสระแล้ว]
“เรายังมีเวลาอีกหนึ่งชั่วโมง” แพนดอร่ายกมือขึ้น โซฟาอีกตัวก็ปรากฏขึ้นมารองรับด้านหลังเจียงชีไป๋ “สงสัยอะไรก็ถามมาได้เลย”
เจียงชีไป๋คิดครู่หนึ่ง ในเมื่อยังไม่รีบ งั้นก็ไล่ถามไปทีละข้อแล้วกัน
“เป้าหมายที่อุตสาหกรรมหนักเซินหลานจับตัวผู้เล่นมาคืออะไรกันแน่”
“เธอก็รู้แล้วนี่ เป้าหมายก็คือการเคลียร์ดันเจี้ยน วิธีเดียวที่จะทำให้ดันเจี้ยนหายไปก็คือ ต้องมีคนผ่านด่าน”
แพนดอร่าเอนกายบนโซฟาแล้วยกเข่าขึ้นชัน “ดินแดนเน่าเปื่อยเป็นโลกที่สูญเสียความสามารถในการสมานแผล บาดแผลที่เกิดจากแรงภายนอกไม่เพียงไม่หายดี แต่ยังเน่าเปื่อยลุกลามออกไปเรื่อยๆ บาดแผลพวกนี้ก็คือดันเจี้ยน ไม่ว่าจะเป็นผู้เล่นหรือคนพื้นเมืองก็ไม่มีใครอยากหลงเข้าไป แต่การไม่อยากเข้าดันเจี้ยน มันไม่ใช่แค่เดินเลี่ยงทางเข้าก็จบเรื่อง”