เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 รถไฟใต้ดินวันวาน 18
“เธอหมายถึงไอ้นี่เหรอ” มะเขือเทศทอดยิ้มขมขื่น “ฉันเคยโดนปล่อยออกมาจากโกศกระดูกครั้งหนึ่ง แต่ไม่ทันไรก็สลบไปอีก พอฟื้นขึ้นมาก็เป็นแบบนี้แล้ว”
เขายื่นมือทั้งสองข้างแบให้เจียงชีไป๋ดู ความแตกต่างชัดเจนมาก เห็นได้ว่าสีผิวของมือซ้ายคล้ำกว่าเล็กน้อย ฝ่ามือและง่ามนิ้วมีหนังด้านหนา กล้ามเนื้อกำยำกว่ามือขวา แม้แต่รูปทรงเล็บของมือทั้งสองข้างก็ไม่เหมือนกัน
“มือซ้ายของฉันถูกเปลี่ยนไปแล้ว”
คิ้วของเจียงชีไป๋ขมวดมุ่น มือซ้ายของหลางเฟิงตอบสนองเชื่องช้าระหว่างต่อสู้ ตอนแรกเธอนึกว่าเป็นเพราะบาดเจ็บ ที่แท้คำตอบคือหลางเฟิงยังไม่ชินกับแขนข้างใหม่ที่เพิ่งเปลี่ยนมา
แขนดีๆ ทำไมต้องเปลี่ยนด้วย มะเขือเทศทอดไม่ได้กำยำไปกว่าเขาเลยสักนิด
“ก่อนสลบไป ฉันได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดอะไรทำนองว่า...” มะเขือเทศทอดนึกทบทวน “‘รหัสการทดลองให้ชื่อว่า เรือแห่งธีซิอุส’”
เจียงชีไป๋สะดุ้งเฮือก เธอรู้เป้าหมายของพวกผู้ไร้หน้าแล้ว
เรือแห่งธีซิอุสเป็นปัญหาทางปรัชญา หมายถึงเรือลำหนึ่งเมื่อชิ้นส่วนชำรุดก็เปลี่ยนเอาของใหม่ใส่แทน จนกระทั่งชิ้นส่วนทุกชิ้นบนเรือลำนี้ถูกเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด เรือลำนี้ยังเป็นเรือลำเดิมอยู่หรือไม่
และยังมีคำถามต่อยอดอีกว่า หากนำชิ้นส่วนเก่าที่ถูกถอดออกมาประกอบขึ้นเป็นเรืออีกลำ ในบรรดาเรือสองลำนี้ ลำไหนกันแน่ที่เป็นเรือแห่งธีซิอุสตัวจริง