เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 เมืองโบราณเวยฉวี 8 การใช้หน้ากากผีไม่จำกัดค่าพลังจิต
วันรุ่งขึ้น เจียงชีไป๋เดินทางมาถึงจุดนัดพบตามเวลา เป็นทางเข้าทางน้ำใต้ดินอีกแห่งที่อยู่ห่างจากค่ายผู้เล่นประมาณสิบนาที
มองไปทางไหนก็เห็นแต่ความเวิ้งว้างว่างเปล่า ไม่มีจุดสังเกตที่ชัดเจนเลยสักนิด เธอเดินตามแผนที่ที่ซื้อมาจากอาหมี่เต้าหู้มาตลอดทาง จนกระทั่งใกล้ถึงจุดหมาย เจียงชีไป๋ก็ยังอดสงสัยไม่ได้ว่าตัวเองเดินหลงทางหรือเปล่า
จนเมื่อเห็นเงาร่างของเอ้อร์เต้าเหอ เธอถึงได้คลายความกังวลในใจ ก้าวเท้าเดินเข้าไปอย่างมั่นคงขึ้น
พูดกันตามตรง ที่นี่ไม่ใช่ทางเข้าทางน้ำใต้ดินจริงๆ หรอก ทางน้ำใต้ดินสร้างขึ้นเพื่อลดการระเหยของน้ำ จึงแทบไม่มีจุดเชื่อมต่อกับภายนอก สิ่งที่อยู่ใต้เท้าเจียงชีไป๋ตอนนี้ เป็นเพียงทางน้ำใต้ดินช่วงที่อยู่ตื้นใกล้ผิวดินและพังถล่มลงมาอย่างหนักเท่านั้น
ส่วนทางเข้าที่ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยเหมือนค่ายผู้เล่นหมายเลข 1 เป็นผลงานที่ผู้เล่นช่วยกันซ่อมแซมบำรุงรักษาขึ้นมาภายหลัง
เอ้อร์เต้าเหอเดินสำรวจรอบๆ อยู่หลายรอบ แล้วกระโดดลงไปตรวจดูด้านในทางน้ำ พอเจียงชีไป๋เดินเข้ามาใกล้ เขาก็ปีนกลับขึ้นมาจากช่วงที่ถล่มแล้ว เอ่ยเสียงเบา "ข้างล่างนั้นถ้าทำเสียงดัง เสียงจะก้องมากและสะท้อนไปตามอุโมงค์จนไกล เดี๋ยวเรายังต้องล่อคนถอนลิ้นขึ้นมาสู้ข้างบน"
พวกเขาตั้งใจจะล่อออกมาแค่สองตัว ไม่ได้คิดจะเปิดศึกตัดสินเป็นตายกับกองทัพคนถอนลิ้นทั้งหมด
เจียงชีไป๋เอ่ยขึ้นเหมือนไม่ใส่ใจ "การใช้หน้ากากผีต้องใช้พลังจิต ถึงตอนนั้นเราต้องผลัดกันเดินสำรวจทาง"