เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 เมืองโบราณเวยฉวี 2 ไม่สมัครบัตรรายเดือนจริงๆ เหรอ
เห็นนกกระดาษตัวเล็กจิ๋ว บินช้าๆ เนิบๆ แบบนั้น แต่เอาเข้าจริงเจียงชีไป๋ต้องก้าวเดินจ้ำอ้าวถึงจะตามความเร็วของมันทัน
เธอก้าวเดินไปท่ามกลางทะเลทรายโกบีที่รกร้างว่างเปล่า มองทิวทัศน์รอบตัวที่เหมือนกันไปเสียหมด ยิ่งเดินก็ยิ่งสงสัยว่านกกระดาษตัวนี้จะพาเธอไปที่ไหนกันแน่
จู่ๆ ความเร็วของนกกระดาษก็ช้าลง ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่เบื้องหน้า
เจียงชีไป๋กระชับกระบี่ก้างปลาในมือ แล้วเดินตรงไปทางนั้น ทางเข้าสิ่งปลูกสร้างใต้ดินแห่งหนึ่งก็ปรากฏแก่สายตา
เห็นได้ชัดว่านี่คือสิ่งก่อสร้างฝีมือมนุษย์ เพื่อป้องกันการกัดเซาะของลมทราย บริเวณใกล้ทางเข้าจึงก่อกำแพงเตี้ยๆ เอาไว้ ทั้งยังปลูกไม้พุ่มแซมอยู่บ้าง
แม้จะมีโอกาสเป็นไปได้ว่านกกระดาษและทางเข้าใต้ดินแห่งนี้จะเป็นกับดักที่ใครบางคนวางไว้ แต่การตามหาค่ายผู้เล่นนั้นสำคัญต่อเจียงชีไป๋มากกว่า ความเสี่ยงนี้คุ้มค่าที่จะลอง
เธอหยิบไฟฉายออกมา เดินไต่บันไดหินลงไปใต้ดินอย่างช้าๆ อุโมงค์ใต้ดินไม่ได้มืดมิดอย่างที่เธอคิด ตามผนังมีหินเรืองแสงรูปทรงไม่สม่ำเสมอฝังอยู่เต็มไปหมด แม้แสงสว่างจะไม่มากนัก แต่ก็เพียงพอให้มองเห็นเส้นทางข้างหน้า
จากร่องรอยต่างๆ ในอุโมงค์ เจียงชีไป๋มั่นใจว่านี่คือคลองส่งน้ำใต้ดินฝีมือมนุษย์ที่สร้างขึ้นมานานมากแล้ว แม่น้ำใต้ดินที่เคยไหลผ่านตรงนี้เหือดแห้งไปนาน แต่คลองส่งน้ำกลับยังคงแข็งแรงทนทานเหมือนเดิมทั้งที่ไม่มีคนดูแล