กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 596 พิกล
ลู่ม่านสนทนาเรื่อยเปื่อยกับฮูหยินเกา คุยไปคุยมาก็วกไปถึงจวนโหวผิงซี ลู่ม่านยึดมั่นในจรรยาบรรณวิชาชีพ ไม่เคยพูดว่าคนไข้ของตนมีใครบ้างหรือมารักษาโรคอะไร นางไม่ได้พูดถึงคุณหนูสี่ตระกูลติง แต่เอ่ยถึงคุณหนูรองติงแทน
“แม่นางผู้นั้นก็โง่เหลือเกิน ทำร้ายคนพันหนึ่ง ตนเองเสียหายแปดร้อย ไม่สิ ควรเป็นตนเองเสียหายพันสอง นางน่าสงสารกว่าคุณหนูสี่ตระกูลติงเสียอีก ชื่อเสียงย่อยยับ แม้แต่การแต่งงานก็ถูกถอน…” ลู่ม่านกล่าว
ฮูหยินเกากล่าวว่า “คุณหนูรองติงไม่โง่หรอก ผลลัพธ์เช่นนี้ดีกว่าแต่งเข้าตระกูลนั้นมาก”
“หมายความว่าอย่างไร?” ลู่ม่านไม่เข้าใจ