เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 529 พลาดก้าวเดียว กลายเป็นความแค้นชั่วนิรันดร์
ครอบครัวมาถึงเมืองฉวีเจียงในยามอู่ ลานเรือนมีขนาดเล็ก ทั้งคนยังมาก จึงทำได้เพียงเบียดกันพักอาศัย
ราชบุตรเขยเฒ่าพาบ่าวไพร่หลายคนพักที่เรือนปีกตะวันออก จะให้ใครลำบากก็ได้ แต่ไม่มีใครกล้าทำให้เขาลำบาก ลู่ม่านกับเจียงจ่านเหวยพักในห้องฝั่งตะวันออกของเรือนหลัก เจียงเยว่พักห้องฝั่งตะวันตก ห้องโถงตรงกลางใช้เป็นทั้งห้องรับแขกและห้องอาหาร เจียงจิ่วพักห้องเหนือของเรือนปีกตะวันตก ส่วนฝาแฝดพักห้องใต้
ราชบุตรเขยเฒ่าได้ยินเจียงเยว่คุยโวไว้ก่อนแล้วว่าแม่น้ำใหญ่ด้านหลังลานเรือนกว้างใหญ่เพียงใด เรือใหญ่บนแม่น้ำลำโตแค่ไหน และการนั่งเรือใหญ่ในยามค่ำคืนสนุกเพียงใด ตอนกินข้าวราชบุตรเขยเฒ่าจึงบอกว่า ต้องนั่งเรือลำใหญ่ที่ “เปิดโคมไฟ” ในตอนกลางคืนให้ได้