กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 486 หยุดไว้เพียงจารีต
ซ่งหมิงสูงพอ ๆ กับเจียงจ่านเหวย แต่กลับไม่มีแรงกดดันน่าเกรงขามเท่าเจียงจ่านเหวย เขาอ่อนโยนสุภาพราวกับสายลมวสันต์ ผู้ที่พูดคุยกับเขาจึงรู้สึกผ่อนคลายมาก
เขาพยายามกดเสียงและอารมณ์เอาไว้อย่างสุดกำลัง จนใบหน้าแดงเรื่อเล็กน้อย
ต่อให้เขาดีเพียงใด ก็ไม่ใช่คนของตน เขาควรได้ใช้ชีวิตที่งดงามเป็นของตนเอง