กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 479 เชื่องช้า
หลังชมงิ้วจบ นอกจากคนจากจวนองค์หญิงใหญ่ นางเหอ และเหอเฉิงเหอที่จะอยู่รับประทานอาหารเย็นต่อที่เรือนตงฮุย แขกคนอื่น ๆ ก็ทยอยกลับบ้าน
ก่อนซ่งโม่กลับ เขายังแอบวิ่งมาหาลู่ม่านแล้วกล่าวว่า “พี่สะใภ้ วันหยุดพักราชการคราวหน้าให้คนไปรับข้าอีกเถิด หากเสด็จพ่อไม่ยอม ท่านก็ให้คนไปอ้อนวอนเสด็จพ่อให้ดี… เพราะ เพราะเสด็จพ่อบอกว่า หลังพี่สะใภ้คลอดหลานผู้น้อยชายสองคนแล้วก็ยิ่งยุ่ง ห้ามข้ามารบกวนพี่สะใภ้บ่อย ๆ”
พูดถึงตอนท้าย ขอบตาของเขาก็แดงก่ำ สิ่งที่เขาอยากทำที่สุดคือมาเล่นที่บ้านพี่สะใภ้ ทุกสิบวันได้มาวันเดียวเขายังรู้สึกว่าน้อยเกินไป หากห้ามเขามาแม้แต่วันเดียว เขาจะทนไหวได้อย่างไร