บทที่ 461 คิดฟุ้งซ่าน

บทที่ 461 คิดฟุ้งซ่าน

แม้เจียงจ่านเหวยจะฝืนยิ้มพูดกับลู่ม่านและเด็ก ๆ อยู่สองสามคำ ลู่ม่านก็สังเกตเห็นความผิดปกติของเขา

เขารีบกินข้าวแล้วบอกว่ามีธุระสำคัญต้องออกไป ไม่ได้ไปเรือนเฮ่อหมิง แม้เจียงเยว่จะร้องไห้หนักก็รั้งเขาไว้ไม่ได้

ปกติเจียงจ่านเหวยไม่แสดงอารมณ์ออกทางสีหน้า ทั้งยังอดทนหนักแน่น แม้ต้องเผชิญกับเรื่องได้เสียด้านชื่อเสียงและผลประโยชน์ที่เขาใส่ใจที่สุด เขาก็ไม่เคยเสียอาการเช่นนี้มาก่อน ที่เป็นเช่นนี้ย่อมต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่

เขาไม่ได้ไปปรึกษาองค์หญิงใหญ่ที่เรือนเฮ่อหมิง มีโอกาสสูงว่าเขาไปหาปู่กับหลานตระกูลเซี่ย ตอนนี้สองตระกูลไม่ค่อยไปมาหาสู่กันอย่างเปิดเผย แต่ลับหลังพวกเขาจะไปพบกัน ณ สถานที่แห่งหนึ่ง