บทที่ 380 พระราชทานสมรส

บทที่ 380 พระราชทานสมรส

ฮูหยินผู้เฒ่าลู่รู้สึกผิดอย่างยิ่ง แต่ก็คิดว่าบุตรชายคนนี้กตัญญูที่สุดและควบคุมได้ง่ายที่สุด จึงตวาดว่า “พี่รอง เจ้าหมายความว่าอย่างไร กำลังโทษแม่คนนี้หรือ? ที่แม่ทำทุกอย่างก็เพื่อครอบครัวนี้!”

ลู่ฟ่างหรงไม่ได้มองนาง เพียงพึมพำว่า “ท่านแม่ไม่ผิด คนที่ผิดคือลูกเอง เดิมทีลูกก็ไม่รู้จักกาลเทศะและไม่ประสีประสาเรื่องทางโลกอยู่แล้ว ยังแต่งหมิงจูซึ่งซื่อสัตย์และไม่ประสีประสาเรื่องทางโลกกลับมาอีก พวกเราไม่เข้าใจความคิดของท่าน ไม่ได้กตัญญูต่อท่านให้ดี ต้องขออภัยด้วย แต่ภายหลังสินเดิมของหมิงจูมากมายก็เข้ากระเป๋าตระกูลลู่ ท่านแม่ยังจัดแจงให้ลูกแต่งเสี่ยวเฉินซื่อ นางปรนนิบัติท่านอย่างดี ทั้งยังเลี้ยงดูม่านม่านได้ดียิ่ง ต่อให้ลูกผิดมากเพียงใด ท่านก็อย่าโทษลูกเลย”