กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 356 เข้าใจเจตนาผิด
ในที่สุดก็รอจนถึงวันที่ยี่สิบเก้าเดือนหนึ่ง ค่ำวันนั้นพวกนางหลายคนก็นั่งอยู่ในบ้านรอเจียงจ่านเหวยอีกครั้ง
ยามระกาสองเค่อ เจียงจ่านเหวยที่เดินทางฝ่าลมฝุ่นมาอย่างเหน็ดเหนื่อยก็กลับมาถึงในที่สุด
เจียงเยว่กับเจียงจิ่วได้ยินเสียงก็ส่งเสียงร้องลั่น แล้ววิ่งพรวดออกจากประตูห้องโถงใหญ่ พุ่งเข้าใส่เขา เจียงจ่านเหวยรีบปฏิเสธว่า “ตัวข้าสกปรก ทั้งยังเย็น รอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนค่อยว่ากัน”
เด็กหญิงทั้งสองไม่ฟังสักนิด คนหนึ่งใช้มือเท้าปีนขึ้นตัวเขา อีกคนกอดเอวเขาไว้แน่น
เจียงจ่านเหวยเห็นลูกสาวกับน้องสาวรักใคร่ตนเช่นนี้ก็ยินดีมาก เสียงหัวเราะของเขาสดใสขึ้นไม่น้อย พอเห็นลู่ม่านเดินออกมาต้อนรับ รอยยิ้มของเขาก็ยิ่งกว้างกว่าเดิม