บทที่ 355 คุ้นชินกับการมีเขาอยู่เคียงข้าง

บทที่ 355 คุ้นชินกับการมีเขาอยู่เคียงข้าง

นายท่านรองมองบุตรธิดาหลายคนตรงหน้า ก่อนถอนหายใจยาวแล้วกล่าวว่า “นางมีบุตรชายดี ๆ เช่นเจ้า ช่วยให้นางได้ฐานะ ช่วยขอฮูหยินตราตั้งให้ ทั้งยังทำให้นางได้เข้าไปฝังในสุสานบรรพชน เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว ข้าคิดว่านางเองก็คงไม่อยากพบข้า ข้าไม่ไปดีกว่า”

“ท่านพ่อ ขอร้องท่านเถิด...” เจียงจิ่วอีร้องไห้ออกมาทันที พ่อ

เจียงจ่านขุยก็ร้องไห้เช่นกัน

นายท่านรองหันหน้าไปอีกทาง ไม่พูดอะไร

เจียงจ่านเหวยคาดเดาผลลัพธ์นี้ไว้แล้ว แต่ก็ยังมาขอร้อง เพราะหวังว่าจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น

ทว่าปาฏิหาริย์ก็ไม่ได้เกิดขึ้นจริง

เมื่อเห็นว่านายท่านรองเย็นชาได้ถึงเพียงนี้ เจียงจ่านเหวยก็หมดหวังโดยสิ้นเชิง เขาลุกขึ้น แล้วดึงน้องชายกับน้องสะใภ้ให้ลุกตาม