กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 340 เบาะแสเล็กน้อย
มือของลู่ม่านชะงักไป นางลูบไหล่เขาพลางเอ่ยเสียงแผ่ว “ที่แท้นายท่านสามออกไปสืบเรื่องนั้นนี่เอง” แล้วกล่าวต่อ “เท่าที่ข้ารู้ ขันทีใหญ่ของฮองเฮาหวังคือขันทีหลี่นี่นา”
เจียงจ่านเหวยกล่าวว่า “ขันทีใหญ่ที่คอยรับใช้ใกล้ชิดฮองเฮาหวังเป็นขันทีหลี่จริง แต่ขันทีไฉ่เป็นพ่อบ้านใหญ่แห่งตำหนักคุนหนิง หลายปีก่อนขาเขาพิการ ไม่สะดวกปรนนิบัตินายท่าน ฮองเฮาหวังจึงเมตตาให้เขาอยู่ตำหนักคุนหนิงต่อไป คอยดูแลงานจิปาถะ เพราะเขาไม่ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนมาหลายปีแล้ว จึงแทบไม่มีใครเอ่ยถึง”
ลู่ม่านกล่าวว่า “คนเหล่านั้นตายกันหมดแล้ว ส่วนขันทีไฉ่ก็เป็นขันทีคนสนิทของฮองเฮาหวัง อยู่แต่ในตำหนักคุนหนิงมาตลอด แม้แต่จะพบหน้ายังทำไม่ได้ ยิ่งไม่มีทางง้างปากเขาได้”