กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 325 สามีหามาให้เจ้า
องค์หญิงใหญ่เองก็รู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง นางหยอกล้อหลานชาย แต่ราชบุตรเขยผู้เฒ่ากลับโยนเคราะห์ร้ายมาลงที่ตนเสียได้
นางนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเสียงดัง “ตีได้ดี เจ้าใกล้จะไปทำงานที่ว่าการแล้ว หากยังพูดจาไม่คิดหน้าคิดหลัง อ้าปากพะงาบนึกอยากพูดอะไรก็พูด เช่นนั้นย่อมต้องเสียหายหนัก คนอื่นไม่เหมือนท่านปู่ของเจ้า เมื่อไม่พอใจก็ด่าก็ตีเจ้าซึ่งหน้า แต่พวกเขาจะไม่แสดงออกให้เห็น กลับลอบเล่นงานเจ้าอย่างเงียบ ๆ”
ท่านโหวเจียงกับเจียงจ่านจวี่ฉลาดยิ่งนัก รีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปเป็นเรื่องการคบหาผู้คน ส่วนเจียงจ่านคุนก็รับปากว่าจะจดจำคำสั่งสอนของผู้อาวุโส ตั้งใจเป็นขุนนางที่ดีและประพฤติตนให้ดี