บทที่ 324 ยึดภรรยาไว้นอนด้วย

บทที่ 324 ยึดภรรยาไว้นอนด้วย

ลู่ม่านมองไปรอบ ๆ เห็นหงหลิงกับโคมหลากสีแขวนอยู่ทั่วห้อง ทั้งม่านแดง ผ้าห่มแดง และหมอนแพรแดงปักลายเป็ดแมนดารินเล่นน้ำ ภาพงดงามเร่าร้อนเมื่อคืนพลันผุดขึ้นมาตรงหน้า…

เสียงร้องไห้ของเจียงเยว่ดังลอดหน้าต่างเข้ามาเป็นระยะ เสียงแล้วเสียงเล่าเปี่ยมไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

ลู่ม่านมองกรอบหน้าต่าง เห็นว่าฟ้าสว่างจ้าแล้ว

เวลานี้หมัวมัวหวังเดินยิ้มแย้มเข้ามา กล่าวว่า “ฮูหยินสามตื่นแล้ว คุณหนูก็ตื่นเมื่อครู่ พอเห็นว่าไม่ได้อยู่ในห้องเดิมของตัวเองก็ร้องไห้ขึ้นมา”

“ตอนนี้ยามใดแล้ว?” ลู่ม่านถาม