กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 322 ดำเนินชีวิตต่อไป
เสี่ยวชิงอุ้มว่านโต้วหวงเข้าไปไว้ในห้องปีกข้างทางเหนือของเรือนปีกตะวันออกด้วย จากนี้ว่านโต้วหวงจะอยู่ที่นี่ มันเองก็ไม่ยินดีย้ายบ้าน แหกปากเตรียมส่งเสียงร้องโวยวาย ทว่าถูกเสี่ยวชิงเอามือปิดปากไว้ทันที เสี่ยวชิงกระซิบว่า “เชื่อฟังเสีย ไว้วันหลังข้าจะช่วยพูดให้เจ้า แล้วค่อยปล่อยเจ้าออกไปวิ่งเล่นอีกสิบวัน”
ว่านโต้วหวงจึงหุบปาก แล้วถลึงตามองบุรุษน่าชังที่ไล่มันกับเสี่ยวเยว่เอ๋อร์ออกจากห้องชั้นในอย่างดุดัน
เมื่อเข้ามาในห้องชั้นใน เจียงจ่านเหวยราวกับเพิ่งสังเกตว่าในห้องแต่งแต้มด้วยสีแดงสด ดูคล้ายเรือนหอ เขายิ้มให้ลู่ม่าน แล้วเข้าไปชำระล้างในห้องสุขาก่อน
ก่อนมื้ออาหารเขาเพิ่งอาบน้ำไป ตอนนี้จึงเพียงล้างหน้าและบ้วนปาก