บทที่ 304 ล้วนต้องตาย

บทที่ 304 ล้วนต้องตาย

ผู้คนทยอยกันเข้ามามากขึ้น หญิงรับใช้สูงวัยผู้ดูแลคนหนึ่งนำเสื้อคลุมมาคลุมให้แม่นมเฉียน ลวี่หลิงประคองแม่นมเฉียนลุกขึ้น แล้วพากันไปยังเรือนเหลียน

ลู่ม่านเพิ่งนึกถึงเด็กสาวสามคนที่ก่อเรื่องเมื่อครู่ จึงถามว่า “คนที่ชนคนหนีไปแล้วหรือ?” สัญชาตญาณบอกนางว่าเด็กสาวเหล่านั้นจงใจ

เสี่ยวจงกับเสี่ยวซีกล่าวว่า “อา เมื่อครู่บ่าวมัวแต่เป็นห่วงแม่นมเฉียน จึงไม่รู้ว่าพวกนางหนีไปทางไหนแล้ว”

หญิงรับใช้สูงวัยคนหนึ่งที่ช่วยคนไว้กล่าวว่า “ฮูหยินสามสกุลเจียงโปรดวางใจเจ้าค่ะ ต้องสืบรู้ได้แน่”

เมื่อเข้าไปในเรือนเหลียน เสี่ยวจงก็ปรนนิบัติแม่นมเฉียนอาบน้ำ ส่วนลู่ม่านมอบเงินตำลึงให้หญิงรับใช้สูงวัยทั้งสี่คนที่ช่วยคนไว้ คนละ 10 ตำลึง