บทที่ 303 นกขมิ้น

บทที่ 303 นกขมิ้น

แต่หากจวนอ๋องซั่วชินมิใช่นกขมิ้นตัวนั้น และซ่งจี้ถูกคนชั่ววางยาจริง การที่นางไม่ถอนพิษให้เขาก็ขัดต่อจรรยาแพทย์

ท้ายที่สุด ลู่ม่านยังคงให้เหตุผลเอาชนะความรู้สึก เวลานี้ยังพูดไม่ได้ กลับไปปรึกษาองค์หญิงใหญ่ก่อน

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว นางเงยหน้ากล่าวกับคุณนายรองสกุลซ่งว่า “จี้เกอเอ๋อร์เป็นไข้หวัดจากลมหนาวจริง การวินิจฉัยของแพทย์หลวงกับท่านหมอเหล่านั้นไม่ผิด ท่านเอาตำรับยาที่เขาใช้ก่อนหน้านี้มาให้ข้าดูหน่อย”

คุณนายรองสกุลซ่งพยักหน้า สาวใช้คนหนึ่งนำตำรับยาหลายแผ่นมาให้