บทที่ 293 อาการป่วย

บทที่ 293 อาการป่วย

พี่สะใภ้ใหญ่ยกพัดกลมปิดปากแล้วหัวเราะคิกคัก “ดูน้องสะใภ้สิ จะถ่อมตนก็น่าจะพูดเสียตั้งแต่แรก รอให้ท่านย่ากับผู้อาวุโสชมจบแล้วค่อยพูด เห็นได้ชัดว่ายังอยากฟังคำชมอยู่”

ทุกคนหัวเราะครืน มีเพียงฮูหยินใหญ่ที่ยิ้มเจื่อน เพราะครั้งนั้นนางเป็นคนตัดสินใจเอง เชิญท่านป้าผู้เฒ่ามาเพื่อให้สกุลลู่ต้องอับอาย

องค์หญิงใหญ่ยิ้มกล่าว “สะใภ้จ่านเหวยนั่งลงเถิด อย่าไปฟังคำของเจ้าลิงน้อย นางอิจฉาเจ้าอยู่”

ทุกคนหัวเราะครืนอีกครั้ง

ครู่ต่อมา เจียงจ่านคุนก็พาฮูหยินสี่สกุลเจียงมาที่นี่ บ่าวสาวทั้งสองสวมชุดมงคลสีแดง แม้เขินอายจนหน้าแดงก่ำ แต่ต่างก็ยิ้มแย้มเปี่ยมด้วยความสุขและยินดี