กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 292 ค้างคาใจ
เจียงจ่านขุยขมวดคิ้วกล่าว “น้องหญิง เหตุใดเจ้าถึงชอบยกเรื่องที่ไม่ควรพูดขึ้นมานัก เรื่องนั้นผ่านมานานแล้ว ยังจะพูดถึงอีกทำไม”
เจียงจิ่วเบ้าปากน้อย ๆ แล้วเงียบไป
ลู่ม่านเองก็ไม่รู้จะรับคำเด็กหญิงอย่างไร อย่าว่าแต่นางยังเด็กเลย แม้แต่ตัวนางในตอนนั้นก็ยังคิดว่าเจียงจ่านเหวยกำลังช่วยนางเสียด้วยซ้ำ แม้แต่องค์หญิงใหญ่ผู้หลักแหลม หรือเหล่านายท่านที่คลุกคลีอยู่ในราชสำนักมานาน ก็ยังไม่รู้ว่าการ “ปกป้องภรรยา” อย่างสุดกำลังของเจียงจ่านเหวยในวันนั้นมีจุดประสงค์อื่น