กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 277 จุ๊บลอย
เสี่ยวเยว่เอ๋อร์ถูกอุ้มไปนั่งบนเตาอุ่นนอนในห้องปีกข้าง แล้วก็เงยหน้ามอง “ท่านพ่อ” ตามความเคยชิน จากนั้นก็เรียก “พ่อ”
เสี่ยวเยว่เอ๋อร์อายุเจ็ดเดือนกว่าแล้ว เนื้อตัวขาวอวบ น่ารักราวหยกหิมะ นางเติบโตได้ดีมาก ทั้งยังฉลาดเฉลียว ไม่ชอบร้องไห้ ไม่เอาแต่ใจ นอกจากนั่งและคลานได้แล้ว ยังรู้จักสังเกตสีหน้าผู้คน เป็นที่รักใคร่ของทุกคนยิ่งนัก
เพียงแต่เจ้าตัวเล็กดูเหมือนจะถูกตามใจจนเสียคน นางเอาแต่ใจไม่น้อย ไม่เพียงกุมไท่เหยียเหยีย ยาย ท่านอา นายท่าน และท่านอาหญิงไว้ในกำมือ แม้แต่องค์หญิงใหญ่ผู้ทำให้คนทั้งจวนท่านหวาดผวาเมื่อได้ยินชื่อ นางก็ยังกล้าเนรคุณบุพการี พอไม่สบอารมณ์ก็แผดเสียงร้องโวยวาย ทั้งยังเอาแต่ใจนายท่านและนายท่านอีกคน