กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 276 มองจันทร์
หลิ่วชุนฉีกยิ้มกว้างแล้วเงยหน้าขึ้นกล่าวว่า “แน่นอนว่ายินดีขอรับ ข้าน้อยไม่เคยเห็นนายท่านสามยิ้มอย่างเบิกบานเช่นนั้นมาก่อน เขาขี่ม้าไปควบอยู่บนทุ่งหญ้าหนึ่งชั่วยามก่อน พอกลับมาก็ออกเงินซื้อหมูกับแพะหลายสิบตัว เลี้ยงสุราและเนื้อพี่น้องทั้งหลาย ดีใจกันตลอดทั้งคืน…”
เมื่อนึกถึงเจียงจ่านเหวยผู้เย็นชาแต่กลับทำเช่นนั้นได้ ทุกคนก็หัวเราะขึ้นมา
พวกเขาถามเรื่องความเป็นอยู่ช่วงนี้ของเจียงจ่านเหวยอีกสองสามคำ หลิ่วชุนก็ตอบไปทีละข้อ ลู่ม่านให้เงินตำลึงสิบตำลึงแก่หลิ่วชุน แล้วให้ท่านอาหมิงพาเขาไปดื่มสุราและพักผ่อน