บทที่ 273 เจียงเยว่

บทที่ 273 เจียงเยว่

ใบหน้าของลู่ม่านแนบกับแก้มอ่อนนุ่มของเด็ก นางตื่นเต้นจนหลั่งน้ำตาออกมาอีกครั้ง ผ่านมาสองชาติ ในที่สุดนางก็ได้เป็นมารดาแล้ว ในที่สุดก็มีเจ้าตัวน้อยนุ่มนิ่มหอมกรุ่นเป็นของตนเอง เมื่อได้เห็นเด็กจริง ๆ นางก็ไม่รังเกียจเลยสักนิดที่เด็กหน้าตาเหมือนเจียงจ่านเหวย—บุตรีที่เหมือนบิดาย่อมมีวาสนา

เมื่อนำเด็กขึ้นชั่ง น้ำหนักได้ 6 จิน 1 เหลี่ยง

ด้านนอกห้องปีก ฮูหยินรอง ฮูหยินสาม พี่สะใภ้ใหญ่ ฮูหยินเหอ และเหอเฉิงยังคงเฝ้าอยู่ที่นี่

หมอตำแยอุ้มเด็กออกมา ฮูหยินเหอรับไว้ พลางหลั่งน้ำตาเรียก “หลานยาย”

พี่สะใภ้ใหญ่เห็นแล้วก็หัวเราะเสียงดังว่า “โอ๊ย เด็กคนนี้หน้าตาเหมือนท่านอาสามไม่มีผิด”