บทที่ 272 ให้กำเนิดบุตรี

บทที่ 272 ให้กำเนิดบุตรี

ลู่ม่านกลอกตาด้วยความโมโห เจ้านั่นแหละที่เอาแต่มองที่ดินผืนเล็กตรงหน้า

นางกล่าวว่า “นายท่านรองร้อนใจแล้ว ข้ายังไม่ได้บอกว่าจะไม่ถวายเสียหน่อย ในฐานะราษฎรแคว้นต้าฉู่ ทั้งยังเป็นหลานสะใภ้ขององค์หญิงใหญ่ฉางถิง ข้าสมควรแบ่งเบาพระราชภาระของฮ่องเต้และช่วยบรรเทาความทุกข์ของราษฎร”

องค์หญิงใหญ่ได้ยินดังนั้นก็ยิ่งยินดี ตบมือนางเบา ๆ พลางกล่าวว่า “เด็กดี เด็กดี”

ราชบุตรเขยผู้เฒ่ายิ้มอย่างภาคภูมิใจว่า “องค์หญิงฉางถิงเพิ่งรู้หรือว่าสะใภ้เวยเวยเป็นเด็กดี ข้ารู้อยู่ก่อนแล้ว”

ลู่ม่านกล่าวต่อว่า “ก่อนหน้านี้ข้าเคยบอกแล้วว่ายาสุ่ยหยางรักษาโรคได้หลายชนิด แต่หากใช้ไม่ถูกวิธีก็อาจทำให้เกิดพิษได้ อีกทั้งยังมีคนบางกลุ่มที่ไม่เหมาะจะใช้ยานี้…”