บทที่ 229 ไร้มารยาท

บทที่ 229 ไร้มารยาท

เหอซื่อเห็นว่าข้อเสนอของลู่ม่านไม่เลว บิดาของนางยามยังมีชีวิตอยู่ก็คิดอยู่เสมอว่าจะถ่ายทอดวิชาประจำตระกูลเหอให้สืบทอดต่อไป ทว่านางก็รู้สึกว่าทำเช่นนี้ไม่ยุติธรรมต่อลูกสาว จึงลังเลใจอย่างยิ่ง นางกล่าวว่า “ม่านม่าน ทำเช่นนี้ลูกมิเท่ากับเสียเปรียบมากหรือ ไม่ดีหรอก...”

ลู่ม่านยิ้มกล่าวว่า “ท่านแม่ หอเหรินเหอก็เป็นของตระกูลเหออยู่แล้ว ข้าเพียงชิงมันกลับมาจากมือเสี่ยวเฉินซื่อ แล้วส่งต่อให้น้องชายเท่านั้น ลานเรือนนั้นมีราคา แต่หอเหรินเหอกับตำราแพทย์เหล่านั้นล้วนประเมินค่ามิได้ วิชาที่ลูกได้เรียนมาก็ประเมินค่ามิได้เช่นกัน อีกอย่าง ตอนนี้ลูกไม่ได้ขัดสนเงินตำลึง...”

นี่คือคำพูดจากใจของลู่ม่าน หากไม่ได้ตำราแพทย์เต็มหีบใหญ่ใบนั้น นางคงไม่มีทางประสบความสำเร็จอย่างทุกวันนี้