กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 206 วนกลับสู่จุดเริ่มต้น
ความหยิ่งทะนงและศักดิ์ศรีของลู่ม่านทำให้นางไม่ยอมให้ผู้อื่นดูแคลน โดยเฉพาะต่อหน้าบุรุษที่ไม่คุ้นเคย
นางรีบใช้ผ้าเช็ดน้ำตาให้แห้ง สูดจมูก แล้วส่งยิ้มงดงามอย่างสง่างามให้ซ่งหมิงอี ก่อนกล่าวว่า “เรื่องในบ้านทำให้ท่านอ๋องเหอจวิ้นต้องเห็นเรื่องน่าขันแล้ว ผู้อื่นคิดเช่นไรข้าควบคุมไม่ได้ แต่ข้าทำให้ตนเองใช้ชีวิตได้อย่างเต็มที่ ไร้ความละอายแก่ใจ”
กล่าวจบ นางยังใส่ใจอุ้มขนมถั่วเหลืองขึ้นมายัดใส่อ้อมแขนซ่งโม่ จากนั้นคำนับยอบกายอย่างงดงามเป็นแบบแผนให้ซ่งหมิง “ท่านจวิ้นอ๋อง ขอตัวก่อน”
จากนั้นก็เชิดหน้าอกผาย พาซิ่งเอ๋อร์กับเถาเอ๋อร์เดินจากไป