กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 162 กระต่ายน้อยสีขาว
ลู่ม่านหันกลับไปกล่าวว่า “ฮูหยินใหญ่กลับไปอธิบายให้ฮูหยินผู้เฒ่าฟังให้ชัด จวนองค์หญิงใหญ่กับตระกูลลู่เดิมทีก็มีฐานะไม่เหมาะสมกัน เพียงเพราะวิวาห์สะเดาะเคราะห์จึงได้เกี่ยวดองกัน พวกเขายังได้ยินเรื่องในบ้านของตระกูลลู่มาบ้าง จึงเห็นว่าคนตระกูลลู่โลภทรัพย์และไร้เยื่อใย ยิ่งไม่อยากคบค้าด้วย จะเป็นญาติกันได้อย่างไร? เฮ้อ เพราะพวกท่าน ข้าก็พลอยเสียหน้าไปด้วย วันหน้าพวกท่านอย่าอ้างตนว่าเป็นญาติของจวนองค์หญิงใหญ่ และอย่ามาหาโดยไม่มีธุระ”
ฮูหยินใหญ่สกุลลู่โกรธจนแทบกระทืบเท้า กล่าวเสียงแหลมว่า “คำพูดอกตัญญูเช่นนี้ ข้าไม่กล้ากลับไปพูดกับฮูหยินผู้เฒ่าหรอก ท่านป้าทวดไปพูดเองเถิด”