กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 160 ยอดเยี่ยมที่สุด
เมื่อได้ฟังคำของนายท่านจอมเปิ่น ลู่ม่านก็โกรธจนเจ็บหน้าอก หากไม่ใช่เพราะเจียงจ่านอวี้กับฮูหยินรอง นางคงคร้านจะสนใจนายท่านจอมเปิ่นผู้นี้ แต่เขาก็เป็นเพียงคนไม่ได้เรื่อง นางไม่อยากถือสาให้มากความ
ฮูหยินรองกลับเชื่อว่าดอกระฆังห้อยอาจรักษาโรคหัวใจได้จริง นางไม่พูดถึงคุณธรรมของคนสกุลลู่หรือวิชาแพทย์ก็ได้ ต่อให้นางโง่เพียงใดก็ไม่มีทางโง่ถึงขั้นใช้วิธีนี้ทำร้ายบุตรภรรยาเอก นางห้ามนายท่านรองที่กำลังจะพูดอีกครั้งแล้วกล่าวว่า “นายท่านรีบไปเตรียมตัวเถิด ไปแต่เช้าจะได้กลับเร็ว”
นายท่านรองพยักหน้า “ได้ ได้ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”
หลังเขาจากไป ฮูหยินรองก็ถามอีกว่า “ดอกระฆังห้อยมีฤทธิ์วิเศษเช่นนั้นจริงหรือ?”