กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 136 แอบมอง
ลู่ฟ่างหรงยังไม่ทันพูดต่อ เจียงจ่านเหวยก็กล่าวขึ้นว่า “สายตาของแม่ทัพลู่ยังต้องฝึกฝนอีกมากนะ ขนาดผู้หญิงข้างกายยังมองไม่ออก แล้วจะมองสถานการณ์กองทัพศัตรูออกได้อย่างไร?”
พูดจบ เขาก็เข้าไปในรถม้าที่ลู่ม่านนั่งอยู่
หมัวมัวหวังกับลวี่หลิงเห็นดังนั้น จึงจำต้องขึ้นรถม้าคันหลัง
รถม้าเริ่มเคลื่อนออกไปแล้ว ลู่ฟ่างหรงยังคงพูดตามหลังมาอีกประโยคว่า “ม่านม่าน ในใจพ่อ ไม่มีใครแทนที่แม่ของเจ้าได้ พ่อก็รักและห่วงใยเจ้าจากใจจริง”
ลู่ม่านไม่ส่งเสียง ถือเสียว่าคำพูดนั้นเป็นลมที่ผายออกมา
รถม้าแล่นกุกกักออกจากตระกูลลู่ ลู่ม่านถอนหายใจยาว ในที่สุดก็ล้างแค้นให้เจ้าของร่างเดิมตัวน้อยได้แล้ว นางเองก็ไม่อยากข้องเกี่ยวกับคนตระกูลลู่อีก