บทที่ 123 พบกันโดยบังเอิญในภูเขา

บทที่ 123 พบกันโดยบังเอิญในภูเขา

ตอนเจ้าของร่างเดิมอายุเก้าขวบ เคยถูกคนในครอบครัวทำหายครั้งหนึ่ง ต้องใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกถึงสองวันสองคืน…

เรื่องเกิดขึ้นเมื่อหกปีก่อน ฮูหยินใหญ่ตระกูลลู่จะพาแม่นางทั้งหลายและบุตรอนุภรรยาลู่เคอไปจุดธูปที่วัดกว่างจี้ แต่คืนก่อนหน้านั้นลวี่หลิงไม่รู้กินอะไรเข้าไป ท้องเสียอย่างหนัก จึงไม่มีทางไปด้วยได้ ส่วนหมัวมัวหวังก็เพราะสามีของนาง ลุงหวัง ป่วย จึงไปชนบทเพื่อดูแลเขา

เสี่ยวเฉินซื่อซึ่งอยู่บ้านคอยรับใช้ฮูหยินผู้เฒ่า นาน ๆ ทีจะใจดีขึ้นมาสักครั้ง นางกล่าวว่า “หนูม่านบอบบางนัก บ่าวไพร่ที่คอยรับใช้อยู่ข้างกายก็ไม่อยู่ เช่นนั้นก็อย่าไปเลย”