กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 113 กลับคำ
“ขอบคุณพี่สะใภ้ ข้ารู้ว่าท่านเหน็ดเหนื่อยมาตลอด ข้ากับพี่ชายและน้องสาวต่างจดจำความดีของพี่สะใภ้ไว้” เจียงจ่านขุยเงยหน้ากล่าว
ลู่ม่านบีบแก้มอวบ ๆ ของเจียงจ่านขุย แล้วกล่าวยิ้ม ๆ ว่า “ไม่ต้องขอบคุณหรอก ท่านปู่ฟื้นขึ้นมาได้ เป็นเรื่องดีสำหรับพวกเราทุกคน”
หมัวมัวหวังกับลวี่หลิงก็ตื่นเต้นจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ โดยเฉพาะลวี่หลิงที่เบะปากร้องไห้อีกครั้ง นางรู้ดีที่สุดว่าตอนนั้นลู่ม่านต้องเผชิญความยากลำบากและหวาดกลัวเพียงใด หลังจากอกสั่นขวัญแขวนอยู่เนิ่นนาน ในที่สุดฮูหยินสามก็จะมีชีวิตอยู่อย่างสงบสุขได้เสียที