บทที่ 56 เบิกบานใจ

บทที่ 56 เบิกบานใจ

ดูจากท่าทางแล้ว เสี่ยวเฉินซื่อกับชายผู้นั้นสนิทสนมกันมาก นางกำชับเขาไม่หยุด ชายคนนั้นก็พยักหน้าประจบประแจงรับปากไม่ขาดปาก คุณหนูลู่หยวนถือห่อของอยู่ในมือ ข้างในน่าจะเป็นผ้าหลายพับ

ท่านลุงใหญ่เกาบอกว่า เถ้าแก่หลี่ที่อยู่ในหอเหรินเหอหลังเล็กนั้น เดิมเป็นลูกมือขายยาคนหนึ่งของหอเหรินเหอ เขายังจำอีกฝ่ายได้ จึงถามเถ้าแก่หลี่ว่าเหตุใดหอเหรินเหอจึงกลายเป็นร้านเล็ก ๆ เช่นนี้ เถ้าแก่หลี่ส่ายหน้า บอกเพียงว่าร้านใหญ่แห่งนั้นเปลี่ยนเจ้าของแล้ว พอถามต่ออีก เขาก็ส่ายหน้าไม่พูดอะไร