171 - บทที่ 171 จ่าสิบตรีหลี่สุยเฟิง

บทที่ 171 จ่าสิบตรีหลี่สุยเฟิง

-----------------------------------------

“ท่านผู้การ! ดูเหมือนพวกเราจะมาสายไป!”

นอกฐานที่มั่น กองกำลังนับพันนายกำลังเคลื่อนพลเข้ามาอย่างเกรียงไกร

ที่แนวหน้าสุดของกองพัน นายทหารชั้นสัญญาบัตรผู้หนึ่งมองดูสมรภูมิที่เต็มไปด้วยซากศพและสภาพฐานที่มั่นที่พังทลายลงมาด้วยความโศกเศร้า

“หลานชายของข้า... จะไม่เป็นอะไรไปแล้วจริงๆ ใช่หรือไม่...”

บนใบหน้าของอู๋ซือข่ายปรากฏแววตื่นตระหนก ซึ่งนั่นทำให้นายทหารชั้นสัญญาบัตรประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง ต่อให้การศึกจะพ่ายแพ้ หรือต่อให้ในอดีตจะเคยถูกเผ่าพันธุ์ต่างมิติตัดแขนไปข้างหนึ่ง ท่านผู้การก็ไม่เคยแสดงอารมณ์อื่นใดนอกจากความเย็นชาและเคร่งขรึมเลยสักครั้ง

ทว่าในวินาทีนี้ ท่านผู้การกลับแสดงอาการลนลานออกมาอย่างเห็นได้ชัด!

ชายหนุ่มผู้นั้นมีความสำคัญต่อท่านผู้การถึงเพียงนี้เชียวหรือ?