170 - บทที่ 170 สิ้นสุดการศึก ความยินดีปนความกังวล

บทที่ 170 สิ้นสุดการศึก ความยินดีปนความกังวล

-----------------------------------------

“ตู้ม!”

ในชั่วพริบตาที่ ระเบิดแสง ทำงาน เสียงระเบิดดังกึกก้องจนแก้วหูแทบแตกก็แผ่กระจายออกมาจากฐานที่มั่น กลบทุกสรรพเสียงในสนามรบหลักจนสิ้น

กลุ่มแสงสีขาวอันน่าสะพรึงกลัวพวยพุ่งขึ้นราวกับระเบิดนิวเคลียร์อัดแน่นอยู่ภายในฐานที่มั่น

พื้นที่รัศมีหนึ่งกิโลเมตรโดยรอบสว่างไสวราวกับกลางวัน

กระแสอากาศอันรุนแรงกวาดผ่านสนามรบ ทำให้เหล่านักรบของทั้งสองกองทัพเซถลาไปมาดั่งถูกพายุพัดพา

เมื่อกระแสอากาศจางหายไป กองทัพทั้งสองฝ่ายต่างหยุดมือชั่วคราวและหันไปมองยังทิศทางของฐานที่มั่นโดยสัญชาตญาณ

“อั่ก!”

ในขณะเดียวกัน ณ จุดหนึ่งของสนามรบ เหยียนชิน ซึ่งถูกหมัดของ มู่ป้า กระแทกเข้าที่หน้าอกจนถอยร่นไปหลายก้าว เขากัดฟันกลืนเลือดที่ตีตื้นขึ้นมาในลำคอ พลางเหลือบมองไปยังฐานที่มั่นด้วยความตื่นตระหนกในใจ