163 - บทที่ 163 แต้มความดีความชอบนี้ต้องแบ่งกันให้เท่าเทียม

บทที่ 163 แต้มความดีความชอบนี้ต้องแบ่งกันให้เท่าเทียม!

-----------------------------------------

“หัวหน้าครับ หากนับรวมพลทหารยามสองนายและผู้ที่ซุ่มโจมตีในช่องเขา ครั้งนี้เรากำจัดศัตรูไปได้ทั้งหมดยี่สิบนาย! ในจำนวนนั้นเป็นพลทหารสิบสามนาย พลทหารชั้นหนึ่งหกนาย และจ่าสิบตรีอีกหนึ่งนาย...”

ภายในค่ายพักแรม กองไฟมอดดับลงแล้ว เซี่ยงหวยหนานกำลังรายงานสถานการณ์ทางทหารต่อเย่หลางหยา

“จ่าสิบตรีหนึ่งนายงั้นหรือ? ที่นี่มีศัตรูที่มีตำแหน่งเทียบเท่ากับข้าด้วยรึ?”

เย่หลางหยาแสดงสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย เขาหันไปมองร่างไร้วิญญาณร่างหนึ่งบนพื้น พินิจพิเคราะห์อย่างละเอียดจนมั่นใจในตัวตนของศัตรูผู้นี้ “ที่แท้ก็เป็นเจ้ามู่เหลียงนั่นเอง!”

“มู่เหลียง คนที่อยู่ในอันดับที่แปดสิบเก้าของบัญชีรายชื่อดาวรุ่งน่ะหรือ?”

เซี่ยงหวยหนานเองก็ตกตะลึงเช่นกัน

“ถูกต้อง”