148 - บทที่ 148 อำนาจของ นักรบ พลิกฝ่ามือเป็นเมฆ คว่ำฝ่ามือเป็นฝน

บทที่ 148 อำนาจของ นักรบ พลิกฝ่ามือเป็นเมฆ คว่ำฝ่ามือเป็นฝน

-----------------------------------------

“คุณหวังเหวิน การกู้หนี้ก็ต้องใช้คืนเป็นธรรมดา น้องชายแท้ๆ ของคุณติดหนี้ บริษัทลี่โป๋ ของพวกเราอยู่ การที่เรายังไม่หักแขนหักขาเขาทันที ก็นับว่าเมตตามากแล้ว...”

ภายในห้องนั่งเล่น ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์สามคนในชุดดำนั่งแผ่หลาอยู่บนโซฟา ชายคนที่เอ่ยปากมีรอยแผลเป็นที่หางตา ดวงตาเรียวเล็กให้ความรู้สึกเย็นเยียบและอำมหิต

ท่ามกลางชายฉกรรจ์ทั้งสาม มีชายวัยกลางคนร่างผอมแห้งนั่งอยู่ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด

หวังเหวินนั่งอยู่ตรงข้ามกับคนทั้งสี่ แม้ในใจจะตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก แต่เธอยังคงรวบรวมความกล้าเอ่ยถาม “คุณโจวอีเตา เสี่ยวเหวินเขาติดหนี้พวกคุณ... เท่าไหร่กันแน่คะ?”

“สามล้าน”

โจวอีเตาชูนิ้วบอกจำนวนพลางพาดขาไว้บนโต๊ะรับแขกอย่างถือดี

“สามล้าน??”

หวังเหวินตกใจจนมึนงงไปชั่วขณะ แต่ไม่นานเธอก็ได้สติ ดวงตาแดงก่ำมองชายวัยกลางคนร่างผอมโซด้วยความผิดหวังระคนโกรธเคือง “หวังเหวิน ทำไมเจ้าถึงติดหนี้มากมายขนาดนี้! เจ้าไม่ละอายแก่ใจต่อภรรยาและลูกของเจ้าบ้างหรือ!”