147 - บทที่ 147 คุ้มกันนับพันลี้ หวนคืนสู่เมืองซิงหั่ว

บทที่ 147 คุ้มกันนับพันลี้ หวนคืนสู่เมืองซิงหั่ว

-----------------------------------------

เวลาต่อจากนั้น หลี่สุยเฟิงเฝ้ารออยู่ในโถงใหญ่ ระหว่างนั้นเขาได้เห็นฮวาหรงจือถ่ายทอดพลังพรสวรรค์เข้าไปในลูกแก้วในมือ จากนั้นภายในดินแดนลับก็มีแสงสีครามสาดส่องลงมายังเหล่านักเรียนที่ได้รับบาดเจ็บ

ลูกแก้วในมือของรองอธิการบดีเชื่อมต่อกับดินแดนลับทุกแห่งได้อย่างนั้นหรือ? ช่างน่าอัศจรรย์นัก! สิ่งนี้คืออะไรกันแน่?

หลี่สุยเฟิงเปิดหูเปิดตาและรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

สวีเหยียนที่ยืนอยู่ข้างๆ จึงอธิบายว่า "ศิษย์รัก นี่คือลูกแก้วมิติ มันเป็นสมบัติเชิงมิติที่สามารถเชื่อมต่อกับดินแดนลับได้แบบเรียลไทม์"

"สมบัติเชิงมิติหรือ?"

หลี่สุยเฟิงดวงตาเป็นประกาย

สิ่งใดก็ตามที่เกี่ยวข้องกับมิติ ย่อมต้องเป็นของระดับสูงอย่างแน่นอน

ยกตัวอย่างเช่นพรสวรรค์บางอย่าง แม้ผลลัพธ์ที่แท้จริงจะไม่โดดเด่นเท่าใดนัก แต่ตราบใดที่เกี่ยวข้องกับมิติ โดยพื้นฐานแล้วมักจะถูกจัดให้อยู่ในระดับ S