กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 ขอแบ่งน้ำผึ้งให้ฉันสักสองชั่ง
“คุณมาถามเอาน้ำผึ้งจากฉันเหรอ?”
เสิ่นเสวี่ยตอบอย่างเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ “ใช่สิ ย่ารอง บ้านย่ามีน้ำผึ้งไม่ใช่เหรอ แบ่งให้ฉันสักสองชั่งสิ”
“ต่อไปถ้าฉันกับจิ่งเฉินได้กลับเมืองหลวง พวกเราจะตอบแทนย่าเอง”
ก็เป็นญาติกันทั้งนั้น ญาติพี่น้องช่วยเหลือกันบ้างก็เป็นเรื่องปกติ ถ้าบ้านเธอมีน้ำผึ้ง แล้วย่ารองมาขอ เธอเองก็ให้เหมือนกัน
ในหมู่บ้านมีพวกป้า ๆ น้า ๆ ที่ชอบเอาเปรียบคนอื่นอยู่บ้าง แต่คนที่หน้าด้านถึงขั้นเดินมาขอของจากคนอื่นซึ่ง ๆ หน้าแบบเสิ่นเสวี่ย เธอเป็นคนแรกเลย
สีหน้าย่ารองเสิ่นไม่เป็นมิตรเหมือนเมื่อครู่แล้ว “บ้านฉันไม่มีน้ำผึ้งให้เธอหรอก”