เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 ล้วนเป็นของล้ำค่า
พอได้ยินเธอถาม จางเสี่ยวเจิ้งก็รีบอธิบาย "ผ้าพันคอผืนนี้ไม่ได้ถักเองหรอกครับ ญาติที่บ้านผมซื้อมาจากห้างสรรพสินค้า"
เขารีบเสริมต่อ "ของใหม่เอี่ยม ยังไม่เคยมีใครใช้เลยครับ คนที่บ้านผมไม่กล้าใช้ เลยตั้งใจฝากผมเอามามอบให้ผู้มีพระคุณ"
เซี่ยฉิงฉิงรู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที เธอเหลือบสายตาไปมองเหลียงเซิน
เธอไม่ค่อยแน่ใจว่าผ้าพันคอ ซึ่งเป็นของใช้ส่วนตัวที่ในยุคหลังถือว่าไม่เหมาะจะให้กันระหว่างชายหญิง ในยุคสมัยนี้ถือเป็นของขวัญปกติ หรือว่าสนิทสนมเกินงามกันแน่
ต่อให้เหลียงเซินจะเป็นคนใจกว้างแค่ไหน ก็ทนเห็นท่าทางกระตือรือร้นเอาอกเอาใจของจางเสี่ยวเจิ้งไม่ได้ ยิ่งเรียกขานว่าผู้มีพระคุณเต็มปากเต็มคำ ราวกับทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันมากอย่างนั้นแหละ
ยิ่งไปกว่านั้น ในเรื่องพรรค์นี้ เขาเป็นคนใจแคบเสียด้วย
เซี่ยฉิงฉิงจ้องมองเหลียงเซินอยู่ครู่หนึ่ง แม้เขาจะไม่พูดอะไรออกมาสักคำ แต่เธอก็เข้าใจความหมายทั้งหมด
เธอจึงหันกลับไปทางจางเสี่ยวเจิ้ง แล้วยื่นห่อกระดาษคืนให้ "ของชิ้นนี้..."
จางเสี่ยวเจิ้งรีบร้อนพูดแทรก "หัวหน้า รับไว้เถอะครับ รับไปแล้วจะไม่ใช้ก็ได้ จะเอาไปให้คนอื่นต่อก็ได้ ยังไงคนที่บ้านผมก็อุตส่าห์ส่งมาให้จากแดนไกล ฝากมามอบให้คุณโดยเฉพาะ..."