เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 มีอารมณ์น้อยใจ
ครั้งล่าสุดที่ทั้งคู่เจอกัน ก็คือวันที่เธอไปสมัครสอบที่อำเภอ และนั่งรถบรรทุกของเขาไปพร้อมกับครูใหญ่ฉี
หลายวันมานี้ เวลาเธอไปกินข้าวที่สถานีเครื่องจักรกลการเกษตร เขาก็ไม่อยู่ ว่ากันว่าต้องเดินทางไปเมืองเอกมณฑลอีกแล้ว
คงเป็นเพราะหัวหน้าเป็นคนแบบไหน ลูกน้องก็จะเป็นคนแบบนั้น เขาเป็นคนสุขุมหนักแน่น พวกคนงานในสถานีจึงไม่ค่อยพูดมาก และไม่มีพวกประจบสอพลอเลยสักคน
อีกอย่าง เขาดูแลเอาใจใส่คนงานในสถานีเป็นอย่างดี พวกคนงานจึงปฏิบัติต่อเธออย่างสุภาพ ไม่ใช่แค่ทำไปตามมารยาท แต่เป็นการให้เกียรติจากใจจริง เวลาเธอไปยื่นคูปองธัญญาหารกับเงินเพื่อตักข้าว ทุกคนไม่ถึงกับเข้ามาตีสนิทจนเกินงาม และไม่มีท่าทีใดๆ ที่ทำให้เธออึดอัดใจ
บรรยากาศการอยู่ร่วมกันเรียบง่าย สบายๆ และเป็นกันเอง
เหลียงเซินจ้องมองเธอ ก้มหน้าลงมาใกล้ขึ้นอีกนิด "อืม เสร็จงานชั่วคราวแล้วครับ"
เซี่ยฉิงฉิงฟังเข้าใจทันที หลังจากนี้เขาก็ต้องกลับไปยุ่งต่ออีก
เธอไม่แปลกใจเลย ไม่ต้องพูดถึงว่าสถานีเครื่องจักรกลการเกษตรเพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน หากอยากก้าวหน้าก็ต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจเต็มที่ ตัวเขาเองก็ไม่ใช่เจ้านายประเภทวันๆ เอาแต่จิบชาอ่านหนังสือพิมพ์แล้วโยนงานให้ลูกน้องทำ
พอสังเกตเห็นว่าผมของเขายังเปียกหมาดๆ และมีไอน้ำเกาะตามตัว เธอก็พึมพำถาม "คุณอาบน้ำแล้วเหรอคะ"