เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 เอ่ยปากขอความช่วยเหลือ
เซี่ยฉิงฉิงไม่คิดเลยว่าโลกจะกลมขนาดนี้
คนที่เพิ่งเจอกันที่สหกรณ์จัดหาและจำหน่ายแถบชานเมืองไห่ซื่อเมื่อสองวันก่อน สองวันต่อมากลับได้มาเจอกันอีกทีกลางหุบเขาในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ
เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างน่าขำนัก จึงอดยิ้มออกมาไม่ได้ ดวงตาโค้งหยีเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ลักยิ้มตื้นๆ สองข้างแก้มบุ๋มลงอย่างน่ารัก
เหลียงเซินเองก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน
ชายหนุ่มผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก ปกติเป็นคนขรึมไม่ค่อยยิ้มแย้ม และสุขุมเยือกเย็นอยู่เสมอต่อหน้าผู้คน ทว่าวินาทีนี้แววตาของเขากลับฉายแววประหลาดใจอย่างปิดไม่มิด โดยไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองจ้องมองเซี่ยฉิงฉิงนิ่งค้างอยู่นานเกินสามวินาทีแล้ว
จู่ๆ หญิงสาวก็คลี่ยิ้มออกมา ดวงตาคู่นั้นราวกับกักเก็บประกายแสงดาวในคืนฤดูร้อนเอาไว้
"...พี่เหลียง" เฮยปิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเตือนสติ
เหลียงเซินได้สติกลับคืนมา เขาพยักหน้าให้เซี่ยฉิงฉิงเล็กน้อยเป็นการทักทาย
เห็นฟ้าใกล้จะมืดเต็มทีแล้ว เซี่ยฉิงฉิงจึงไม่เสียเวลารั้งรอ เธอเบือนหน้ากลับแล้วเร่งฝีเท้าเดินตรงไปยังเพิงอาบน้ำ ส่วนเหลียงเซินก็หันกลับไปฟังพวกยุวชนชายพูดคุยต่อ