เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ถึงที่พักยุวชนปัญญาชน
เซี่ยฉิงฉิงยิ้มออกมาจากใจจริง ชาติก่อนเธอจากภาคตะวันตกเฉียงเหนือไปเรียนและทำงานในเมืองใหญ่ เพื่อที่จะปักหลักสร้างตัวให้มั่นคงในเมืองหลวง เธอทำงานหัวหมุนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน จนไม่มีโอกาสได้กลับมาเยี่ยมบ้านเกิดเลยสักครั้ง
ไม่นึกเลยว่าตอนนี้จะได้กลับมาอีกครั้ง ในฐานะคนใหม่ และได้หวนคืนสู่บ้านเกิดในยุคที่ยังต้องการการพัฒนา
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก อืม ยังเป็นกลิ่นอายดินสีเหลืองที่คุ้นเคยไม่เปลี่ยน
ประธานสหพันธ์สตรีเป็นหญิงสาวนิสัยโผงผางตรงไปตรงมา เธอชอบเด็กหนุ่มสาวที่ร่าเริงสดใสเป็นทุนเดิม พอได้ยินคำพูดของหัวหน้ากองพลน้อยจึงแย้งขึ้นอย่างไม่ชอบใจ "จะตั้งใจมาช่วยพัฒนาชนบทด้วยความจริงใจเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้หรือไง"
"เป็นไปได้เหรอ"
หัวหน้ากองพลน้อยไม่คาดหวังอะไรทั้งนั้น ช่วงเก็บเกี่ยวข้าวสาลีที่เพิ่งผ่านพ้นไปหมาดๆ ผลงานอันย่ำแย่ของพวกยุวชนปัญญาชนทำให้เขาหมดความประทับใจในตัวเด็กหนุ่มสาวพวกนี้ไปนานแล้ว
เขาขี้เกียจต่อปากต่อคำ ทำหน้าบึ้งเหมือนม้าแล้วพูดต่อ "ยังดีที่รอบนี้ส่งมาไม่เยอะ ไม่งั้นไม่รู้จะเอาอะไรเลี้ยงไหว"