เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 ประกาศตามหาคนหาย
เซี่ยฉิงฉิงชะงักไปครู่หนึ่ง
ไม่นานเธอก็ตั้งสติได้ แล้วลอบถอนหายใจเบาๆ
ขนาดอีกหลายสิบปีข้างหน้าที่เศรษฐกิจเจริญรุ่งเรืองและความคิดผู้คนเปิดกว้างแล้ว ก็ยังมีผู้ชายอีกตั้งมากมายที่ไม่กล้าเดินไปหยิบผ้าอนามัยในซูเปอร์มาร์เก็ตให้คนในครอบครัวหรือคนรัก นึกไม่ถึงเลยว่าในยุคสมัยนี้ จะมีผู้ชายที่กล้าทำเรื่องแบบนี้โดยไม่มีท่าทีกระดากอายเลยแม้แต่น้อย
ทว่าข้อจำกัดของยุคสมัย ต่อให้เป็นเมืองใหญ่ที่ก้าวหน้าที่สุดก็ยังเลี่ยงไม่พ้น กระดาษชำระและสายรัดอนามัยไม่เพียงถูกจัดวางไว้ในตู้กระจกด้านในสุดเท่านั้น แต่คนที่มาซื้อก็แทบจะเป็นผู้หญิงล้วนๆ
เธอมองสำรวจชายหนุ่มอีกครั้ง ดูจากการแต่งกายและรูปร่างแล้วไม่เหมือนคนท้องถิ่น กลิ่นอายรอบตัวก็ดูดิบเถื่อนและหยาบกร้านกว่าหนุ่มๆ ในเมืองมาก
ชายหนุ่มเอ่ยปากพูด สำเนียงต่างถิ่นจริงๆ ด้วย ท่าทีของเขาไม่นอบน้อมเกินงามแต่ก็ไม่แข็งกร้าว อารมณ์ไม่ได้ขุ่นมัวเพราะถูกไล่ น้ำเสียงทุ้มนิ่งเจือความเย็นชาเล็กน้อย ราวกับชินชากับน้ำเสียงดูแคลนแบบนี้มานานแล้ว "ผมมาซื้อให้น้องสาวครับ นี่คูปอง ส่วนนี่จดหมายรับรองกับเอกสารประจำตัวของผม"
พนักงานขายหญิงไม่คิดว่าชายหนุ่มจะนิ่งสงบได้ขนาดนี้ จึงชะงักไปชั่วครู่