0091

⬢⬢⬢

ตอนที่ 91 100: ยามพบกันอย่าถามเรื่องอดีต มีเพียงขุนเขาเขียวร่วมรู้ความหลัง

ผู้บำเพ็ญสร้างรากฐานพลันแผ่อานุภาพวิญญาณออกมา มิผิดกับกองทหารนับพันและอาชานับหมื่นโห่ร้องบุกตะลุยพร้อมกัน แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นต้นของขอบเขตสร้างรากฐานก็ยังควบคุมอานุภาพวิญญาณได้ในรัศมีราว 300 จั้ง เหนือกว่าผู้บำเพ็ญหลอมปราณขั้นสิบถึง 10 เท่า

ท่ามกลางป่าเขา ผู้บำเพ็ญทั้งสองกลุ่มต่างสัมผัสได้ถึงแรงกดดันไร้ปรานีอันมหาศาลที่กดลงมาจากกลางอากาศ

ในอานุภาพวิญญาณอันแข็งแกร่งนี้คล้ายแฝงพลังบีบคั้นบางอย่างอยู่ด้วย ทำให้ทุกคนในชั่วขณะที่รับรู้ แม้อยากถอยก็ไม่อาจถอย หายใจติดขัดในทันที ทั่วร่างคล้ายถูกเข็มทิ่มแทง ไม่กล้าขยับตามอำเภอใจ

เพียงความแตกต่างของอานุภาพวิญญาณก็ห่างชั้นถึงเพียงนี้ หากผู้บำเพ็ญขั้นหลอมปราณกล้าประมือกับผู้บำเพ็ญสร้างรากฐาน แค่ถูกอานุภาพวิญญาณกระแทกเข้าใส่ พลังต่อสู้เต็มสิบส่วนก็อาจสำแดงออกมาได้ไม่ถึงห้าส่วน

เมื่อเห็นเหล่าผู้บำเพ็ญเบื้องล่างหยุดมือลงอย่างสงบเสงี่ยมราวนกกระทา ในจำนวนนี้ยังมีผู้บำเพ็ญขั้นสูงของขอบเขตฝึกลมปราณอยู่หลายคน ยามนี้ทุกคนต่างยืนนิ่งอยู่สองข้างทางด้วยสีหน้าหวาดระแวงและตื่นกลัว

“ไม่เลว ไม่เลว…”

เฉินเติงหมิงค่อนข้างพอใจกับผลของการสะกดข่มเช่นนี้ รู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปสัมผัสภาวะเมื่อครั้งรับรู้อานุภาพแห่งขั้นสร้างรากฐานเป็นครั้งแรกในเมืองตระกูลลั่ว เพียงแต่บัดนี้บทบาทของทั้งสองฝ่ายกลับสลับกันแล้ว