เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต่างจากสีหน้าของลี่จิงย่า หลินตี๋ยังคงท่าทีผ่อนคลาย กินมันฝรั่งแผ่นอย่างสบายใจเป็นครั้งคราวก็ป้อนให้จักรพรรดินีหญิงพิภพแตกบนไหล่บ้าง
ขณะนี้เขาก้มมองสมรภูมิอันดุเดือดเบื้องล่าง มุมปากเพียงยกขึ้นเป็นรอยเยาะหยันบาง ๆ
“งูนรกสามหัวพวกนี้ฝีมือไม่เลว จับกลับไปฝึกหน่อย น่าจะตั้งกองทัพสัตว์อสรพิษสุดแกร่งได้”
“แต่ว่า...จำนวนพวกมันยังน้อยไปหน่อย...”
“ถ้าจำนวนเพิ่มขึ้นสามห้าสิบเท่า บางที...พวกมันอาจต้านทะเลเถาวัลย์ปีศาจอันไร้ที่สิ้นสุดนี้ได้จริง ๆ”
พอสิ้นเสียงของหลินตี๋ ทะเลเถาวัลย์ปีศาจที่ถูกยิงจนค่อย ๆ ถอยกลับก็ราวกับถูกฉีดเลือดไก่ เริ่มบุกตะลุยอย่างเอาเป็นเอาตายอีกครั้ง!
สวบสวบสวบ——!
จี๊ดจี๊ดจี๊ด——!
เห็นเพียงทะเลเถาวัลย์ปีศาจอันไร้ที่สิ้นสุดแผ่ขยายไปทุกทิศ ล้อมงูนรกสามหัวหลายร้อยตัวไว้ตรงกลาง
ทันใดนั้น ทะเลเถาวัลย์ปีศาจก็เริ่มโต้กลับอย่างบ้าคลั่ง!